[English below] In dertig jaar tijd zijn musea drie keer van gedaante gewisseld. Eerst waren het overheidsinstellingen, aangestuurd vanuit gemeente, provincie of Den Haag. Daarna volgde verzelfstandiging: ondernemend worden, bezoekers trekken, rendement laten zien. En de laatste jaren komt daar het museum als inclusieve ontmoetingsplek en als maatschappelijk geweten bovenop.

Bij elke gedaantewisseling kwamen er verwachtingen bij die nooit meer verdwenen. Ik volg die ontwikkeling al vijfentwintig jaar: als directeur, als adviseur, als schrijver en als podcaster. Niet als toeschouwer, maar als iemand die weet hoe het voelt als een systeem aan twee kanten tegelijk trekt.

Wat ik bij musea steeds weer zie: kansen, belangen en verwachtingen stapelen zich op, en voor je het weet ben je het overzicht kwijt. Juist dat is waar ik me in verdiep — de kwesties waar je als directeur of bestuurder geen afstand van kunt nemen zolang je er middenin zit.

Ik studeerde museologie en kunstgeschiedenis in Leiden. In 2012 trad ik aan als directeur van Rijksmuseum Twenthe, dat op dat moment op de nominatie stond voor sluiting. Tegelijk leidde ik De Museumfabriek in Enschede, dat ik transformeerde tot een museum over de samenhang tussen natuur, cultuur en wetenschap. Eerder was ik directeur van het Nationaal Glasmuseum in Leerdam en kwartiermaker van onder meer het erfgoedpark Batavialand in Lelystad.

Sinds 2023 werk ik opnieuw als zelfstandig adviseur. Wat ik leer, probeer ik terug te geven aan de sector, via mijn podcast De Museoloog, via mijn boeken en als extra brein voor strategische en inhoudelijke vragen.

Who I am.

In thirty years, museums have reinvented themselves three times. First they were government institutions, directed by local authorities, provinces or the national government. Then came independence: be entrepreneurial, attract visitors, show results. And more recently, a new expectation has been added — the museum as inclusive meeting place and social conscience.

Each reinvention brought new demands that never went away. I have followed this arc for twenty-five years: as a director, an advisor, a writer and a podcaster. Not as an observer, but as someone who knows what it feels like when a system pulls in two directions at once.

What I keep seeing in museums: opportunities, interests and expectations pile up, and before long you’ve lost the overview. That is exactly where I focus — the issues a director or board member cannot get perspective on while they’re standing in the middle of them.

I studied museology and art history in Leiden. In 2012 I became director of Rijksmuseum Twenthe, which at the time was facing closure. Simultaneously I led De Museumfabriek in Enschede, which I transformed into a museum exploring the relationship between nature, culture and science. Before that I was director of the National Glass Museum in Leerdam and led the development of heritage park Batavialand in Lelystad from the ground up.

Since 2023 I have been working again as an independent advisor. What I learn, I try to give back to the sector — through my podcast De Museoloog, through my books, and as a thinking partner on strategic and substantive questions.